سواحل مکران، گنجینه شیلات ایران با اشتغال ۴۰ هزار نفری

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری نیکشهر، نوار ساحلی ۳۲۰ کیلومتری قابل دریانوردی سیستان و بلوچستان با دسترسی به آب‌های اقیانوسی، شرایط اقلیمی مناسب و پهنه‌های مستعد آبزی‌پروری، ظرفیت کم‌نظیری برای توسعه تولید و صادرات محصولات شیلاتی دارد؛ ظرفیتی که با تکمیل زیرساخت‌ها، جذب سرمایه‌گذاری و توسعه صنایع وابسته می‌تواند به یکی از پیشران‌های اصلی اشتغال و رونق اقتصادی جنوب شرق کشور تبدیل شود.
سیستان و بلوچستان از جمله استان‌های برخوردار از مزیت‌های طبیعی و اقتصادی در حوزه شیلات است؛ مزیت‌هایی که از فعالیت هزاران صیاد در بنادر و مراکز تخلیه صید آغاز می‌شود و تا مزارع پرورش میگو، طرح‌های پرورش ماهیان دریایی در قفس و واحدهای فرآوری و نگهداری آبزیان امتداد می‌یابد.
به گفته مدیرکل شیلات سیستان و بلوچستان، سواحل مکران از قابلیت‌های ارزشمندی برای توسعه صید و صیادی، آبزی‌پروری و صنایع وابسته برخوردار است و بهره‌گیری هدفمند از این ظرفیت‌ها می‌تواند جایگاه شیلات را در اقتصاد استان تقویت و زمینه ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار را فراهم کند.
بهزاد امیری با اشاره به گستردگی فعالیت‌های صیادی در سواحل استان افزود: سیستان و بلوچستان دارای هشت بندر صیادی، سه مرکز تخلیه صید و چهار موج‌شکن مردمی با کاربری شیلاتی است و حدود ۳۲ هزار صیاد در قالب ۴۲ شرکت تعاونی صیادی و یک اتحادیه فعالیت می‌کنند.
وی با اشاره به اشتغال حدود ۴۰ هزار نفر در حوزه‌های صید و صیادی و صنایع وابسته شیلات، ادامه داد: بیش از یک‌هزار و ۱۵۰ فروند شناور صیادی کلاس لنج و بیش از سه‌هزار فروند شناور کلاس قایق در سواحل استان مشغول فعالیت هستند که این ظرفیت، نقش مهمی در تأمین محصولات دریایی، ایجاد درآمد برای ساحل‌نشینان و پشتیبانی از زنجیره تولید و عرضه آبزیان دارد.
مدیرکل شیلات سیستان و بلوچستان با اشاره به ظرفیت‌های گسترده آبزی‌پروری در جنوب استان بیان کرد: حدود ۳۲ هزار هکتار از سواحل سیستان و بلوچستان برای فعالیت‌های آبزی‌پروری مستعد است و شرایط اقلیمی، نزدیکی به خط استوا، دمای مناسب، ارتباط با جریان‌های اقیانوسی و برخورداری از نیروی کار بومی و ماهر، زمینه مناسبی برای توسعه این صنعت فراهم کرده است.
وی افزود: امکان برنامه‌ریزی برای تولید ۲ دوره میگو در سال از مزیت‌های مهم آبزی‌پروری در این استان به‌شمار می‌رود و می‌تواند با افزایش بهره‌وری مزارع، زمینه رشد تولید، جذب سرمایه‌گذار و ایجاد اشتغال بیشتر در مناطق ساحلی را فراهم کند.
مدیرکل شیلات سیستان و بلوچستان با اشاره به زیرساخت‌های پرورش میگو در استان گفت: چهار مرکز تکثیر میگو و مجتمع‌های پرورش میگوی چهار هزار هکتاری «گواتر»، ۷۵۰ هکتاری «گوردیم» و یک‌هزار و ۵۰۰ هکتاری «رودیک» از ظرفیت‌های مهم این بخش هستند که توسعه فعالیت آن‌ها می‌تواند به افزایش تولید و تقویت جایگاه استان در صنعت پرورش میگو کمک کند.
امیری ادامه داد: تکمیل زنجیره تولید میگو از مرحله تکثیر تا پرورش، فرآوری، بسته‌بندی و عرضه به بازار، اهمیت زیادی در افزایش ارزش افزوده محصولات دارد و توسعه هم‌زمان این بخش‌ها می‌تواند فرصت‌های شغلی متنوعی برای نیروهای بومی ایجاد کند.
وی، پرورش ماهیان دریایی در قفس را از دیگر ظرفیت‌های قابل توجه سواحل مکران دانست و اظهار کرد: آب‌های ساحلی سیستان و بلوچستان به‌دلیل برخورداری از جریان‌های مناسب اقیانوسی، دمای مطلوب، عمق مناسب در فاصله نزدیک به ساحل و شرایط محیطی مساعد، ظرفیت تولید ۴۵ هزار تن انواع ماهیان دریایی را در ۶ منطقه شناسایی‌شده دارند.
مدیرکل شیلات سیستان و بلوچستان افزود: پرورش ماهیان دریایی در قفس از زمینه‌های نوپا و مستعد توسعه در کشور است که می‌تواند به افزایش تولید آبزیان، تنوع‌بخشی به فعالیت‌های شیلاتی و جذب سرمایه‌گذاری منجر شود؛ استفاده از این ظرفیت نیازمند فراهم‌سازی زیرساخت‌های لازم، تأمین منابع مالی، بهره‌گیری از فناوری‌های مناسب و رعایت ملاحظات زیست‌محیطی است.
امیری با اشاره به ظرفیت‌های متنوع زیستی سواحل استان، بیان کرد: علاوه بر میگو و ماهیان دریایی، زمینه مناسبی برای توسعه پرورش و تولید سایر آبزیان از جمله انواع جلبک‌های دریایی، آرتمیا و خیار دریایی در سواحل مکران وجود دارد که با انجام مطالعات تخصصی و برنامه‌ریزی اصولی می‌توان از این ظرفیت‌ها برای ایجاد فعالیت‌های اقتصادی جدید بهره گرفت.
وی، توسعه صنایع شیلاتی را مکمل ضروری فعالیت‌های صید و آبزی‌پروری دانست و گفت: سیستان و بلوچستان دارای ۶ شهرک و ناحیه صنعتی شیلاتی است که واحدهای مختلفی از جمله کنسروسازی، بسته‌بندی، تولید پودر ماهی و سردخانه‌های اختصاصی آبزیان در آن‌ها فعالیت می‌کنند.
مدیرکل شیلات سیستان و بلوچستان افزود: تقویت صنایع فرآوری و نگهداری آبزیان علاوه بر افزایش ماندگاری محصولات و ارتقای کیفیت آن‌ها، زمینه عرضه به بازارهای دورتر، توسعه صادرات و افزایش ارزش اقتصادی تولیدات شیلاتی را فراهم می‌کند.
امیری ادامه داد: ظرفیت‌های شیلاتی سیستان و بلوچستان تنها به گستردگی سواحل و منابع دریایی محدود نمی‌شود بلکه وجود نیروی انسانی بومی، زیرساخت‌های صیادی، مجتمع‌های پرورش میگو و امکان توسعه پرورش ماهیان دریایی و سایر آبزیان، فرصت کم‌نظیری برای گسترش زنجیره تولید در این استان ایجاد کرده است.
وی گفت: بهره‌گیری مؤثر از این ظرفیت‌ها مستلزم توسعه زیرساخت‌های بندری و آبزی‌پروری، حمایت از تعاونی‌های صیادی، تسهیل سرمایه‌گذاری، تکمیل صنایع فرآوری و حفاظت از ذخایر و محیط زیست دریایی است؛ اقداماتی که می‌تواند سواحل مکران را از یک پهنه برخوردار از ظرفیت‌های طبیعی به کانونی اثرگذار در تولید، اشتغال، صادرات و توسعه پایدار اقتصاد دریامحور کشور تبدیل کند.