تبلیغات
پایگاه اطلاع رسانی نیکشهر www.Rostamkarimi.ir وش آتکی - مطالب مرداد 1397

 


 465 هزارهکتارمنطقه حفاظت شده با 2 محیط بان اداره می شود

   
چابهار- ایرنا- منطقه حفاظت شده «گاندو» در حوزه باهوکلات شهرستان چابهار با گستره ای معادل 465 هزار هکتار تنها با 2 محیط بان حفاظت، نگهبانی و گشت زنی می شود.

به گزارش ایرنا، 2 محیط بان فعلی هر کدام بیش از 233 هزار هکتار را حفاظت می کنند و این امر مسلما کافی نخواهد بود و باید فکری اساسی برای جذب نیروی بومی شود.

2 پاسگاه محیط بانی با 2 نفر نیروی مستقر کار حفاظت را انجام می دهند که در مقایسه با وسعت بالای آن رقم بسیار ناچیزی است.

براساس اعلام اداره حفاظت محیط زیست شهرستان چابهار حدود 400 تا 500 عدد تمساح پوزه کوتاه در زیستگاه حفاظت شده «گاندو» باهوکلات چابهار زیست می کنند.

زیستگاه حفاظت شده تمساح پوزه کوتاه در باهوکلات و درگس با گستره 465 هزار و 181 هکتار در محدوده شهرستانهای چابهار و سرباز در سال 1349 به عنوان منطقه حفاظت شده اعلام شده است.

این منطقه علاوه بر تمساح، محل زیست گونه های جانوری دیگری نیز است اما به سبب اهمیت گونه منحصر بفرد تمساح پوزه کوتاه ایرانی که در اصطلاح محلی به آن «گاندو» گفته می شود در سال 1361 به عنوان «منطقه حفاظت شده گاندو» تعیین و نامگذاری شده است.

براساس بررسی ها، 192 گونه پرنده متعلق به 52 خانواده، 28 گونه پستاندار، 71 گونه خزنده و 150 گونه گیاهی در محدوده منطقه حفاظت شده گاندو باهوکلات چابهار زیست می کنند.

این منطقه حفاظت شده دارای اقلیم خشک و گرم است و گونه های مهم گیاهی نظیر جنگل های حرا، چش و میوه های گرمسیری موز و انبه به صورت دست کاشت و از گونه های مهم جانوری گاندو، خرس سیاه، کاراکال، جبیر، سنجاب بلوچی و لاکپشت های سبز زیست می کنند.

سیمای منطقه حفاظت ‌شده گاندو در یک طبقه ‌بندی کلی دربرگیرنده رودخانه‌ ها، آبگیرهای محل زیست تمساح تالابی، اراضی ساحلی مجاور دریای عمان، رویشگاه جنگلهای حرا و زیستگاه زادآوری بسیاری از پرندگان، کوهها و ارتفاعات واقع در شمال، شمال شرق و شرق منطقه و همچنین اراضی پست مرکز و جنوب منطقه (دشت باهوکلات) است.

باهوکلات منطقه ای است هموار با دامنه ارتفاعی 0 تا 900 متر ، نواحی مرتفع با وسعتی اندک در شمال قرار گرفته و از جنوب به خور گواتر و حور باهو و هم مرز با کشور پاکستان متصل است.

باهوکلات جاذبه های اکوتوریستی زیادی دارد و وجود دیواره های بلند در سواحل دریای عمان، جنگل های حرا، چش و کهیر، تمساح پوزه کوتاه ایرانی و آب و هوای مطبوع در زمستان، معماری خاص منطقه و وجود میوه های گرمسیری مثل انبه، موز و عبور جاده ارتباطی چابهار- ایرانشهر در کنار رودخانه سرباز از جذابیت های اکوتوریستی این منطقه است.

رئیس اداره حفاظت محیط زیست چابهار به خبرنگار ایرنا اظهار داشت: زیستگاه تمساح پوزه کوتاه تالابی یا گاندو در ایران فقط در جنوب سیستان وبلوچستان و در محدوده رودخانه های سرباز، باهوکلات چابهار و کاجو قصرقند است.

اشرفعلی حسینی افزود: این گونه جانوری ارزش ملی و بین المللی دارد و باید براساس تکنولوژی های روز دنیا حفاظت از گونه و رسیدگی به مشکلات زیستگاه آن و کار تکثیر انجام شود

وی بیان کرد: با معرفی تمساح یا گاندو از طریق ساخت مستندهای تلویزیونی و کار تبلیغات رسانه ای گردشگران زیادی از سراسر کشور و جهان جذب این منطقه شوند.

وی با بیان اینکه سرانه کار حفاظت از گونه های جانوری در دنیا براساس هر پنج هزار هکتار مناطق حفاظت شده یک نفر است، خاطرنشان کرد: حداقل براساس چارت مصوب در 2 پاسگاه محیط بانی باهوکلات 12 نفر نیروی بومی و آشنا به منطقه استخدام تا بخشی از مشکلات و سختی کار جبران شود.

رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان چابهار با بیان اینکه از مجموع 17 گونه دوزیست ایران چهار گونه در باهوکلات زیست می کنند، خاطرنشان کرد: علاوه بر این‌ ها منطقه حفاظت‌ شده گاندو با دارا بودن رودخانه ‌های مهمی چون سرباز و باهوکلات، دارای 12 گونه ماهی از پنج خانواده و 10 راسته در آبهای داخلی است.

حسینی تصریح کرد: از 160 گونه پستاندار موجود در ایران 28 گونه متعلق به 6 راسته و پنج خانواده در منطقه حفاظت شده گاندو زیست می کنند

وی گفت: از مجموع 209 گونه خزندگان شناسایی شده در ایران 71 گونه متعلق به 42 جنس و 13 خانواده در محدوده منطقه حفاظت شده گاندو شناسایی شده است.

معاون استاندار سیستان و بلوچستان و فرماندار شهرستان ویژه چابهار نیز توجه به مسائل زیست محیطی، استخدام نیروی انسانی بومی و آشنا با مناطق، رعایت مسائل زیست محیطی از سوی کارخانجات وکارگاهها را خواستار شد.

غلامرضا مجیدی افزود: با توجه به استقرار صنایع بزرگ و کوچک، وجود سواحل دریایی و گستردگی منطقه حفاظت شده گاندو باید چارت تشکیلاتی و اداری حفاظت محیط زیست شهرستان چابهار متناسب با ماموریت و وظایف سنگین و حساس آن تعریف واجرایی شود.

وی بیان کرد: چابهار ظرفیت های فراوانی در زمینه شیلات وآبزیان، گونه های نادر جانوری در خشکی و دریا دارد که حفاظت و نگهداری از این گستره نیازمند نیروی انسانی است.

فرماندار چابهار خواستار اختصاص امکانات و تجهیزات زنده گیری تمساح، تامین خودرو و اختصاص اعتبارات لازم برای نگهداری، حفاظت و آموزش مردم محلی و روستاهای همجوار شد و افزود: انتظار می رود با همت مسئولان در آینده ای نزدیک بسیاری از مشکلات منطقه حفاظت شده تمساح (گاندو) این شهرستان مرتفع شود.

مجیدی حمایت بیشتر از تمساح پوزه کوتاه تالابی (گاندو) در حوزه جنوب استان سیستان وبلوچستان شامل سرباز، چابهار و قصرقند ضروری است.

آب و هوای مطلوب به ویژه در فصل پاییز و زمستان و وجود گونه های مختلف جانوری و گیاهی و رشد انواع میوه های گرمسیری و منحصر به فرد ایران، بخش دشتیاری چابهار و شهرستان سرباز را به مکانی بسیار مناسب برای سرمایه گذاری و گردشگری تبدیل کرده است که در صورت سرمایه گذاری دولتی و بخش خصوصی نه تنها زمینه ایجاد اشتغال فراهم می شود بلکه برگشت سریع اصل سرمایه و توسعه و پیشرفت منطقه را بدنبال دارد.





نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 مرداد 1397 توسط رستم کریمی
 هوتِگ، منبع امیدی برای رفع تشنگی موجودات زنده در سواحل مکران

 
 

چابهار- ایرنا - هوتِگ یا هوتَک نام گودال مصنوعی و یا طبیعی نسبتا بزرگی است که آب حاصل از بارندگی ها در آن هدایت و جمع آوری شده و در طول سال به مصارف کشاورزی و آشامیدنی انسان و حیوانات اهلی و وحشی می رسد، این گودال در زبان بلوچی در منطقه بلوچستان به هوتِگ مشهور است.

به گزارش ایرنا، هوتِگ در منطقه دشتیاری، تلنگ و پلان شهرستان چابهار همجوار آبهای بیکران سواحل مکران سامانه ایی سنتی است که برای مهار، کنترل و بهره برداری از سیلاب و به عنوان یکی از راه های متداول تامین آب است.

ساخت هوتِگ در منطقه دشتیاری از زمان های بسیار قدیم آغاز شده و گودال های حفر شده با اشکال هندسی دایره، مستطیل، مربع و به عمق بیش از پنج، 10، 20 و حتی بیشتر است که در زمینی با بافت ریزدانه (رسی و سیلتی) توسط بومیان منطقه چابهار ساخته شده و اطراف آن دیواره خاکی با ارتفاع حدود یک تا 2 متر ایجاد می شود.

برخی از مزایای هوتک را می توان اینگونه بیان کرد که این سازه بدلیل همسطح بودن با سطح زمین در صورت ورود آب زیاد تخریب صورت نمی گیرد و عملاً حادثه آفرین نخواهد بود و می توان گفت سازه ایی است بدون خطر و در صورت فراوانی آب تهدیدی برای اراضی فرسایش پذیر پایین دست نیست.

هوتگ ها که منبع بسیار خوبی برای تامین آب آشامیدنی اهالی روستاهای فاقد شبکه آبرسانی به ویژه در فصول کم آبی است می توان با هدف جذب توریست و در جهت گسترش صنعت اکوتوریسم (گردشگری) با افزایش حجم و گسترش وسعت برای قایقرانی یا ماهیگیری ساخته و استفاده شوند.

نوع مالکیت بر هوتگ های ساخته شده توسط مردم غالبا مشاع بوده و بهره برداری از آن نیز به صورت مشارکتی انجام می شود، بطور معمول هوتگهای واقع در حاشیه یک روستا برای استفاده از آب به تمام اهالی روستا تعلق دارد و ممکن است بلحاظ مالکیت متعلق به یک یا چند نفر باشد گاهی افراد متمول و نیکوکار ساکن در روستا یا حتی خارج از روستا، به عنوان یک کار خیر داوطلبانه اقدام به ساخت هوتگ برای استفاده عمومی می کنند.

رئیس اداره منابع طبیعی چابهار در گفت و گو با ایرنا اظهار داشت: هوتگ اصطلاحی بسیار آشنا برای مردم جنوب شرق کشور بویژه مردم بلوچ منطقه دشتیاری چابهار است.

عبدالغنی رئیسی افزود: بومیان این منطقه قدمت هوتگ را به بیش از چند هزار سال قبل از اسلام یا قبل از حمله مغول می دانند که تا به امروز همچنان آب آشامیدنی و کشاورزی مردم منطقه را تامین می کند.

وی ادامه داد: حجم مخزن هوتگ معمولا بین 10 تا 20 هزار مترمکعب بوده و تغذیه آن از طریق دروازه یا کانال آبرسان صرفا از سیلاب ها صورت می گیرد.

وی مزایای هوتگ ها را منبعی برای تولید ماهیان آب شیرین، توسعه جنگل کاری فضای سبز، بالا بردن سرانه فضای سبز و استقرار جنگلهای منحصر به فرد گونه چش، کنار و کهیر عنوان کرد.

وی بیان کرد: ماندگاری آب در داخل هوتگها این امکان را به مردم منطقه داده تا با حداقل بارندگی که 105 میلی متر در سال است، گونه جنگلی چش را که با حداقل 500 میلی متر بارندگی در طول سال نیاز آبی دارد، کشت و برای تالیف دام و فروش چوب آن اقدام کنند.

وی گفت: درخت محلی چش از گونه های بسیار مهم و اقتصادی در منطقه خشک دشتیاری است که می تواند باعث اشتغالزایی مردم روستایی، توسعه و رونق لنج سازی، تامین علوفه، خوراک دام و تولید زغال شود.

وی تصریح کرد: هوتگ ها قابلیت و نقش مهمی در جمع آوری آب دارند و از آن به عنوان یکی از راه های مواجهه با کمبود و محدودیت منابع آب و در نتیجه توسعه روستایی منطقه یاد می شود.

رئیس اداره منابع طبیعی چابهار با بیان اینکه هوتگ ها عمر مفید بسیار بالایی دارند و با هزینه پایین ساخته می شوند، خاطر نشان کرد: حمایت دستگاههای اجرایی به لحاظ تهیه ماشین آلات، طراحی و مطالعه، مکان سنجی، تخصیص اعتبار مورد نیاز تاثیر ارزنده ای بر حفظ، احیاء وترویج این روش سنتی و بهره برداری از سیلاب خواهد داشت.

رئیس اداره آب و فاضلاب روستایی شهرستان چابهار نیز اظهار داشت: هوتگ یکی از بهترین ذخیره گاه آب به صورت طولانی در منطقه دشتیاری و برخی روستاهای این شهرستان و بخش تلنگ قصرقند است.

رضا نارویی افزود: توجه به ساماندهی هوتگ ها، حصارکشی و لایروبی آنها می تواند نقش مهمی در بهره برداری بهتر و تامین بخش زیادی از آب روستاها داشته باشد.

وی گفت: بسیاری از ساکنان روستایی شهرستان چابهار از آب همین هوتگ ها برای شستشو، آبیاری درختان و باغچه های کوچک استفاده می کنند و حتی در برخی روستاها آب آشامیدنی مردم نیز از همین محل تامین می شود.

وی با بیان اینکه از 438 روستای شهرستان چابهار فقط 10روستا آب سالم و بهداشتی بصورت شبانه روزی دارند، خاطرنشان کرد: در زمان بارندگی ها و پر شدن هوتگ ها بسیاری از مراجعات مردم به این اداره کاهش پیدا می کند.




نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 مرداد 1397 توسط رستم کریمی
 دشتیاری چابهار 6 متر مربع از استاندارد آموزشی کشور عقب است


    چابهار- ایرنا - رئیس آموزش و پرورش بخش دشتیاری از توابع چابهار در جنوب سیستان و بلوچستان گفت: این بخش از محروم ترین نقاط آموزشی در ایران محسوب می شود که براساس آمار بیش از 6 مترمربع از سرانه استاندارد آموزشی کشور عقب تر است.

انور بادپا روز پنجشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: سرانه فضای آموزشی در بخش دشتیاری به ازای هر دانش آموز یک متر و 13 سانتی مترمربع است که نسبت به سرانه استاندارد هشت مترمربعی کشور بین 6 تا حدود هفت متر عقب است.

وی تصریح کرد: هم اینک هزار و 543 معلم (971 معلم رسمی و 572 نیروی طرح خرید خدمات آموزشی و سرباز) امر مهم تحصیل دانش آموزان را برعهده دارند که 208 معلم با بیش از پنج هزار ساعت به طور 2 شیفت به یادگیری دانش آموزان در حوزه آموزش و پرورش دشتیاری مشغول هستند.

بادپا با بیان اینکه استخداد 788 معلم جدید در بخش دشتیاری ضروری است، خاطرنشان کرد: خیران و اداره کل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس سیستان و بلوچستان برای ساخت 684 کلاس درس جدید تلاش کنند تا این منطقه به استاندارد کشوری نزدیک شود.

وی گفت: علاوه بر کمبود کلاس های درس 510 کولر گازی و پنکه سقفی مورد نیاز است تا دانش آموزان از گرمای طاقت فرسای این منطقه نجات پیدا کنند.

رئیس آموزش و پرورش بخش دشتیاری گفت: 85 مدرسه از مجموع 318 مدرسه فاقد انشعاب برق، 21 مدرسه فاقد امتیاز آب، 37 مدرسه غیراستاندارد و 222 کلاس درس فرسوده و نیازمند ساخت فضای جدید است.

وی بیان کرد: 11 طرح آموزشی با 39 کلاس درس (10 پروژه خیری و یک پروژه بنیاد برکت) پارسال در منطقه دشتیاری افتتاح شده است.

بادپا ادمه داد: همچنین پارسال 12 طرح با 79 کلاس درس کلنگ زنی شده است که بسیاری از آنان با کمبود اعتبار برای ساخت مواجه شده اند.

وی از خیران و اداره کل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس سیستان و بلوچستان و کشور خواست برای ساخت فضای آموزشی محرومیت ها را در نظر گیرند.

رئیس آموزش و پرورش دشتیاری چابهار گفت: براساس آمار و شاخص ها هیچ منطقه ای از کشور از نظر فضای آموزشی محروم تر از دشتیاری نیست.

بادپا اظهار داشت: 13 هزار و 551 دانش آموز در 388 کلاس درس به طور چرخشی دوشیفته در منطقه دشتیاری در حال تحصیل اند که بر اساس استاندارد کشوری 589 کلاس درس جدید باید در این منطقه ساخته شود.

وی بر استخدام بیش از هزار و 400 معلم جدید، خرید یا اهدای بیش از 300 تانکر ذخیره آب و ساخت 684 کلاس درس جدید برای حل مشکلات فضای آموزشی دشتیاری تاکید کرد.

به گزارش ایرنا شهرستان چابهار از توابع استان سیستان و بلوچستان براساس سرشماری آبان سال 1395 با جمعیت 283 هزار و 204 نفر و 48 هزار و 147 خانوار از شمال به شهرستان های نیکشهر، قصرقند و سرباز، از شرق به کشور پاکستان، از جنوب به دریای عمان(مکران) و از غرب به شهر کنارک متصل است.

شهر زیبای چابهار واقع در قلب مَکُّرانِ بلوچستان و در فاصله 645 کیلومتری جنوب زاهدان مرکز استان سیستان و بلوچستان از سه شهر به نام های چابهار، پلان و نگور، سه بخش مرکزی، دشتیاری و پلان، 6 دهستان و 438 روستا تشکیل شده است.




نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 مرداد 1397 توسط رستم کریمی
 گز روغن نیکشهر در صنعت هواپیما سازی و ساعت سازی کاربرد دارد


  
 چابهار- ایرنا- رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری نیکشهر در جنوب سیستان و بلوچستان گفت: گیاه گز روغن یکی از گونه های نادر و منحصر به فرد این شهرستان در صنعت هواپیماسازی و ساعت‌ سازی کاربرد دارد.


عزیزالله رندبلوچ روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: گز روغن همچنین در درمان بیماری‌ های روماتیسم، زخم معده، جذام و حتی به عنوان پادزهر و تهیه مواد آرایشی و بهداشتی استفاده می شود.

وی با بیان اینکه دانه های گزروغن در یک نیام و مثل لوبیاست و روغن تلخی دارد، خاطرنشان کرد: تلخی آن بر اثر جوشاندن از بین می رود و روغن خوراکی به دست می آید که بسیار مرغوب و مورد توجه مردم محلی در بلوچستان است.

وی افزود: ‌گزروغن در زبان بلوچی به «گز روگِن» شناخته می شود و با نام علمی Maringa Peregarina از خانواده ‌Maringaceae و گیاهی درختچه ‌ای است.

وی با بیان اینکه گز روغن یا «گاز رخ» از جمله گیاهان منحصر به فرد اما فراموش شده در زیست بوم جنوب شرق ایران محسوب می‌ شود، خاطرنشان کرد: محدوده پراکنش این گیاه در مناطق کوهستانی بلوچستان به ویژه نیکشهر، قصرقند، سرباز، بشاگرد (بشکرد) کرمان و هرمزگان با گستره پراکنش بیش از یک میلیون هکتار است.

وی گفت: 350 هکتار از اراضی کوهستانی شهرستان‌ های نیکشهر و فنوج به کشت گیاه ‌گز روغن‌ اختصاص دارد و برای توسعه کشت آن هر سال اداره منابع طبیعی و آبخیزداری اقدام به کشت و توزیع رایگان نهال گزروغن می کند.

رئیس اداره منابع طبیعی نیکشهر تصریح کرد: در هر هکتار از اراضی زیر کشت گز روغن بیش از 200 درختچه رشد می کند که هر درختچه به طور میانگین 60 میوه دارای هشت بذر حاصل می‌ شود.

رندبلوچ ادامه داد: از هر کیلو بذر این گیاه حدود 212 گرم روغن تولید می شود که روغن آن در صنعت هواپیماسازی و ساعت سازی و جلاکاری کاربرد دارد.

وی گفت: دانه این درخت مصرف خوراکی دارد و طعم آن شبیه پسته و بادام زمینی است.

وی ادامه داد: زنان و مردان منطقه بلوچستان بذر آن را برداشت کرده و هر کیلوگرم 400 تا 500 هزار ریال( 40 تا 50 هزار تومان) و حتی بیشتر به فروش می رسانند.

رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان نیکشهر گفت: بیشترین مشتریان بذر این گیاه ساکنان کشورهای حوزه خلیج فارس هستند و مردم منطقه نیز آن را به کشورهای عربی صادر می کنند و یا به عنوان تحفه می برند.

وی با بیان اینکه اطلاع رسانی خوبی از سوی رسانه های ارتباط جمعی کشور از فواید گز روغن نشده است، تصریح کرد: از ایرنا به عنوان خبرگزاری رسمی و مرجع کشور انتظار می رود گونه های گیاهی و ظرفیت های ناشناخته طبیعی و منحصر به فرد این منطقه را به مردم ایران و جهان معرفی کند.

وی بیان کرد: دانه های پخت شده و تفت دیده گز روغن به عنوان آجیل خوراکی استفاده می شود و مزه و طعم خاصی دارد.

وی گفت: گزروغن سازگار با آب و هوای منطقه بلوچستان و در مناطق سخت و بی آب کوهستانی و حتی روی صخره ها رشد می کند و نکته جالب توجه این که در زمان خشکسالی و بی آبی رشد و میوه دهی بهتری دارد.

وی با بیان اینکه تمامی قسمت های گیاه روغن شامل ساقه، ریشه، میوه و برگ ها مورد استفاده قرار می گیرد، خاطرنشان کرد: بیشترین استفاده از بذر و روغن آن است که به عنوان آجیل و چاشنی همراه خرما و پوست و برگ آن علاوه بر خواص درمانی برای دباغی پوست مورد استفاده قرار می گیرد.

وی افزود: گیاه گز روغن برگهایی شانه ایی مضاعف با برگچه های کوچک و متقابل و گل هایی با اجزای پنج قسمتی دارد و میوه آنها به صورت کپسول دراز و نیام مانند محتوی دانه هایی به اندازه مغز پسته است.

رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری نیکشهر گفت: این شهرستان به دلیل آب و هوای مساعد و گرم و خشک مکان مناسبی برای رویش انواع گیاهان دارویی و گونه های منحصربه فرد گیاهی است.

رندبلوچ ادامه داد: گز روغن همچنین شامل مواد معدنی مهم و منبع خوبی از پروتئین، روغن، اسیدهای چرب، ویتامین ‌ها، اسید آمینه و فنل ‌های مختلف است.

وی بیان کرد: عصاره برگ، دانه و میوه گیاه سرشار از آنتی ‌اکسیدان است که از تشکیل رادیکال‌ های آزاد از ابتلای به سرطان جلوگیری می‌ کند و دانه دارای اسیدهای چربی همچون اسید استئاریک، اسید اولئیک، اسید لینولئیک و بهنیک اسید است.

وی افزود: برداشت دانه های روغنی گز روغن از اوایل خردادماه آغاز و تا پایان تیرماه ادامه دارد.

وی گفت: ارتفاع این درخت به یک تا دو متر وحتی بیشتر می رسد و نسبت به کم آبی بسیار مقاوم است به طوری که کاهش آب در ثمر دهی آن تاثیری ندارد.

به گزارش ایرنا، نیکشهر از شمال به شهرستان های ایرانشهر و دلگان، از شرق به شهرستان های قصرقند و سرباز، از جنوب به شهرستان های کنارک و چابهار، ازغرب به شهرستان فنوج و استان هرمزگان محدود است.

شهرستان نیکشهر با 395 روستا، چهار بخش بنت، لاشار، چانف به مرکزیت آهوران و مرکزی بر اساس سرشماری نفوس و مسکن آبان ماه سال 1395، 141 هزار و 894 نفر جمعیت دارد و در فاصله 510 کیلومتری جنوب زاهدان مرکز استان سیستان و بلوچستان واقع شده است.




نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 مرداد 1397 توسط رستم کریمی
گرگروها سبب مهاجرت روستاییان دشتیاری چابهار شدند


چابهار- ایرنا- فرسایش خندقی یا به اصطلاح محلی «گرگروها» یکی از بارزترین و مخربترین نوع فرسایش آبی در منطقه دشتیاری شهرستان چابهار است که آثار سوء آن سبب متروکه شدن بسیاری از اراضی و مهاجرت ساکنان روستاهای منطقه شده است.

به گزارش ایرنا، تخریب و هدر رفت خاک حاصلخیز و مستعد (زراعی و باغی) منطقه، کاهش حاصلخیزی اراضی در اثر زهکشی سریع، کاهش رطوبت لایه های سطحی خاک و انتقال عناصر میکرو و ماکرو خاک از طریق خندق ها موجب افزایش بیکاری و مهاجرت در منطقه دشتیاری چابهار شده است.

گرگروها موجب تخریب اراضی و خالی شدن روستاها از سکنه، افزایش خسارات به تاسیسات دولتی بدلیل تخریب پل ها، جاده ها و کانالها و مسیرهای انتقال آب و کاهش درآمد اقتصادی تولید کنندگان شده است.

بدلیل قطع راههای ارتباطی و نرساندن به موقع خدمات و کالاهای تولیدی به بازارهای مصرف، کاهش تولید استخرهای پرورش ماهی و میگو در اثر انتقال رسوبات حاصل از فرسایش خندقی (گرگروها) به آنها اثرات سوء زیست محیطی داشته است.

اتصال سر پنجه های خندقهای دشت حوضه گرگرو به سر شاخه های رودخانه کاجو در حوضه کاجو در اثر پیشروی خندق ها و تداخل هیدرولیکی دو حوضه گرگرو و کاجو موجب فرسایش آبکندی سالانه معادل 100 تن در هکتار می شود.

ایجاد خندق ها سالانه به منابع آب، خاک، کشاورزی، تخریب پوشش گیاهی منطقه و تأسیسات زیربنایی منطقه خسارت چند 100 میلیارد تومانی بر جا می گذارد.
http://www.irna.ir/sb/fa/News/82978926
رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان چابهار به خبرنگار ایرنا اظهار داشت: طرح مطالعاتی برای کنترل گرگروها نهایی و به تصویب کمیته فنی رسیده است.

عبدالغنی رئیسی افزود: گرگروها در 258 روستای دشتیاری وجود دارند و تاکنون موجب آسیب جدی به 120 روستا شده اند که نیاز است هر چه سریعتر با تخصیص اعتبار از فرسایش خندقی با حذف سیلاب بالا دست جلوگیری کرد.

وی بیان کرد: در شهرستان چابهار با عنایت به وجود شرایط خاص اقلیمی که غالباً دارای بارندگیهای با شدت زیاد در مدت کوتاه (رگباری) و با توجه به سازندهای مارنی و تبخیری و عدم پوشش گیاهی مناسب روند فرسایش آبی بالاخص فرسایش خندقی (گرگرو) و یا آبکند (که همان کانالهایی با عمق و عرض بیشتر از 30 سانتیمتر میباشند ) به شدت افزیش یافته است.
https://www.instagram.com/rostam_karimi_makkoran

وی ادامه داد: در بیشتر نقاط بخش دشتیاری آثار سوء آن سبب متروکه شدن بسیاری از روستاها و ترک ساکنین آنها شده است.

وی گفت: به عنوان مثال در رودخانه گرگرو در سال 1351 سیلابی رخ داده که مقدار آن در پل گرگرو محل تلاقی گرگرو با جاده چابهار- سرباز برابر 34 میلیون مترمکعب و دبی حداکثر آن 400 مترمکعب بر ثانیه بوده است.

رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری چابهار با بیان اینکه بررسی ها نشان می دهد که آبکندها بعد از سال 1376 سرعت پیشروی بیشتری (تقریباً 2 برابر) نسبت به 4 دهه قبل خود داشته اند، خاطرنشان کرد: میزان پیشروی طولی آنها در منطقه سالانه بین 10 تا 670 متر است که با این پیشروی احتمال رسیدن آبکندها به رودخانه کاجو در صورت وجود ترسالی بسیار محتمل است.

رئیسی افزود: گرگروها بیش از 120 روستا را تهدید می کنند و ممکن است به تخلیه روستاها و مهاجرت ساکنین آن منجر شود.
https://sapp.ir/rostamkarimi_news

وی گفت: خطر بزرگ تر گرگروها این است که آبکندها در حال رسیدن به مسیرهای رودخانه کاجو هستند یعنی حذف سیلاب بالا دست منطقه که موجب بی بهره ماندن بسیاری از روستاهای پائین دست از سیلاب خواهد شد.

رئیس اداره منابع طبیعی چابهار از دیگر اثرات گرگروها را تخلیه آب زیرزمینی در اطراف آبکندها، تخریب راه و منازل روستایی، کاهش 25 درصدی تولید محصولات زراعی عنوان کرد.

وی با اشاره به اینکه زیان فرسایش آبکندی سالانه بالغ بر چند صد میلیارد تومان است که دولت قادر به تأمین آن نخواهد بود، افزود: همچنین بررسی ها نشان می دهد حدود پنج هزار و 200 هکتار زمین زراعی و مرتعی در فاصله 1335 تا 1388 در اثر فرسایش آبکندی تخریب و از دسترس خارج شده است.

رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری چابهار ادامه داد: اگر عمق سه متر را برای متوسط عمق آبکند در نظر بگیریم رسوبی معادل 156 میلیون مترمکعب از منطقه خارج شده است که هزینه بسیار زیادی برای لایروبی و خسارت به صنعت پرورش میگو گواتر وارد می کند.

رئیسی به میزان فرسایش خاک در قاره آسیا به طور متوسط سالانه بین 30 تا 40 تن در هکتار است که این آمار سه تا چهار برابر کشورهای غربی است.

وی ادامه داد: در منطقه دشتیاری میزان فرسایش آبکندی معادل سالانه 100 تن در هکتار است و از متوسط قاره آسیا بسیار بیشتر است.

رئیبس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری بیان کرد: این میزان نشانه ای از سیر قهقرایی اکوسیستم دشتیاری است و با این وضعیت نمی توان به کشاورزی پایدار امید داشت.

وی گفت: به نظر می رسد بهترین روش مبارزه با فرسایش آبکندی پیشگیری از وقوع آنهاست و این هنگامی میسر است که یک مدیریت مطلوب در زمینه آب و خاک ارائه شود.

رئیسی با بیان اینکه بایستی طرحهایی برای افزایش نفوذ آب به درون خاک اجرا کرد و برای این منظور نیاز است مطالعه و بررسی لازم انجام و پروژه های مورد نظر به موقع به مرحله اجرا درآید.

وی افزود: راه حل فوری و ضربتی مطالعه کارشناسی، کنترل ورود آب به پیشانی یا رأس خندق و یا گرگرو و انتقال سیلاب در نقاط مطمئن است که برای این کار بایستی خاکریزهای حفاظتی در نقاط مختلف از جمله منطقه عورکی گسترش داده شوند و مرمت و نگهداری سالانه آنها به سکنه و افراد ذینفع در اطراف و پائین دست خاکریزها آموزش داده شود.

وی این کار را مستلزم توجه بیشتر مسئولان دلسوز برای حل این مشکل عنوان کرد و گفت: مطالعات در حوزه گرگرو توسط مشاور به پایان رسیده و از سوی کمیته فنی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان نیز مورد تائید نهایی قرار گرفته است.

رئیس اداره منابع طبیعی وآبخیزداری چابهار ادامه داد: این طرح در مجموع باید در پنج فاز 20 هزار هکتاری اجرا شود که اعتبار در نظر گرفته شده برای اجرای فاز نخست آن 237 میلیارد تومان است.

وی اظهار امیدواری کرد: با به سرانجام رسیدن این طرح بسیاری از مشکلات کشاورزی و اراضی سکونتی مردم دشتیاری مرتفع شود و بتوانند از اراضی کشاورزی درآمدی کسب کنند.

بخش دشتیاری چابهار از مناطق مستعد کشاورزی است که در صورت تامین آب و حفظ خاک موجود امکان تولید محصولات گرمسیری کمیاب و یا منحصر به فرد در آن وجود دارد.

چابهار در 645 کیلومتری جنوب زاهدان مرکز استان سیستان و بلوچستان و در ساحل دریای عمان واقع شده است.
http://www.irna.ir/sb/fa/News/82978926
رستم کریمی
خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی ایرنا
ارتباط
09153453610




نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 مرداد 1397 توسط رستم کریمی
 دَگار، دانش بومی کشاورزی دیم نیازمند نگاهی نو


   
چابهار- ایرنا- «دَگار» سامانه ای با استفاده از دانش چند هزار ساله بومی جنوب سیستان و بلوچستان است که برای مهار سیلاب و انجام کشت های دیم بویژه در منطقه دشتیاری و پلان چابهار اجرا می شود و چنانچه توجه بیشتری از سوی دولت صورت گیرد این سامانه می تواند بخشی از مشکلات منطقه را حل کند.


به گزارش ایرنا، دگار سامانه ای بسیار قدیمی و ساده شامل حوضچه ای کاملاً خاکی با دیواره های بسیار کوتاه (کمتر از یک ونیم متر ارتفاع) و مساحت زیاد از یک تا 25 هکتار است.

دگار بر روی سطح زمین با هدف مهار سیلاب و کشت سیلابی در اراضی بسیار مسطح و ریزدانه دشتهای ساحلی به ویژه در بخش های دشتیاری، پلان و مرکزی این شهرستان توسط بومیان برای کشت غلات، حبوبات، صیفی جات، علوفه، نخیلات و انواع درختان پرفایده چَش ایجاد شده اند.

اغلب دگارها به شکل چهار گوش بوده و زمین مسطح، دیواره خاکی کوتاه، دروازه سیلاب گیر (ورودی سیلاب) و نهر سیلاب رسان از اجزای مهم دگار هستند که همه با دست انسان ساخته می شوند.

سامانه دگار به عنوان روش قدیمی بهره برداری از سیلاب در شهرستان چابهار است که مورد استفاده کشاورزان قرار می گیرد.
http://www.irna.ir/sb/fa/News/82985979
اجزای سامانه دگار و نحوه احداث آن از پنج قسمت تشکیل شده است که هر کدام نام و خصوصیت و کارایی مشخصی دارند.

این قسمتها عبارتند از زمینی مسطح با مساحت های متفاوت از یک تا 25 هکتار، معمولاً چهار گوش دارای خاک عمیق ریز دانه و با دیواره های کوتاه خاکی محصور شده و با استفاده از سیلاب در آن کشت و زرع انجام می شود.

دیواره خاکی کوتاه یک تا یک ونیم متری که اطراف زمین دگار ایجاد و موجب جمع شدن سیلاب بر روی زمین می شود و طول آن بستگی به پیرامون زمین دگار حدوداً از 400 تا 2 هزار و 500 متر تغییر می کند.

نهر سیلاب رسان از دیگر اجزای دگار، نهری است که به رودخانه اصلی و یا نهر فرعی منشعب از آن متصل و سیلاب را به زمین دگار می رساند معمولا عمق آن حدود 2 متر ولی طول آن متفاوت و ممکن است به بیش از یک کیلومتر نیز برسد.

دروازه ورود سیلاب نیز محل اتصال نهر سیلاب رسان به زمین دگار است که معمولاً به عرض 2 تا سه متر در یکی از گوشه های زمین ایجاد و سیلاب از طریق آن به زمین دگار منتقل می شود.

دروازه خروجی زمین دگار به دلیل شیب بسیار کم و آبگیری مستقیم از نهر سیلاب رسان، در صورتی که از آب پر شود، معمولاً آب پس زده می شود و در برخی از دگارها قسمت کمی از دیواره ساخته نمی شود تا آب مازاد احتمالی به صورت سر ریز از آن طریق خارج شود.

ابعاد اجزای سامانه دگار در قسمت دیواره، ارتفاع یک تا یک ونیم متر، طول 100 تا 500 متر، عرض کف یک ونیم تا 2 متر، عرض تاج یک متر و قسمت سرریز طول 2 متر و عرض 2 متر، دروازه عرض مسیل 2 تا 3 متر و مساحت زمین یک تا 25 هکتار، محیط 200 تا 2 هزار و 500 مترمربع است.

با توجه به شرایط اقلیمی منطقه و نیاز آبی برای مصارف آشامیدن دام و انسان و عدم وجود آبهای تحت الارضی مناسب، استفاده از آبهای سطحی ناشی از نزولات جوی ساخت دگار برای این منطقه بسیار ضروری است.

نظر به میزان بارش کم در منطقه مدیریت و استحصال آب با دانش فنی موجود امکان پذیر است.

وجود دانش فنی بومی، هزینه اندک برای ساخت و همچنین بازدهی مناسب نسبت به طرح های مشابه گسترش سامانه دگار در تمامی مناطق دشتی چابهار پیشنهاد می شود.
https://www.instagram.com/rostam_karimi_makkoran

رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری چابهار به خبرنگار ایرنا اظهار داشت: هدف از ایجاد دگار، انجام کار کشاورزی با استفاده از کنترل سیلاب است.

عبدالغنی رئیسی افزود: در این سامانه با روش ساده و سنتی سیلاب فصلی مهار و برای کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرد.

وی ادامه داد: قدمت این سامانه به بیش از چند هزار سال قبل از اسلام و قبل از حمله مغول می رسد.

رئیس اداره منابع طبیعی وآبخیزداری چابهار تصریح کرد: این سامانه در دهستان کیشکور سرباز، تلنگ، کهیر و زرآباد و در محدوده شهرستان چابهار در روستاهای بخش های دشتیاری، باهوکلات، پلان و نوبندیان پراکنش دارد.

وی گفت: اجرای عملیات موردنیاز با تهیه یک برنامه پنج ساله برای ساخت دگار در سطح 124 هزار و 855 هکتار برای کنترل سیلاب ها و کشاورزی دیم در منطقه بسیار ضروری است.

رئیسی با بیان اینکه حجم کل عملیات خاکی مورد نیاز 400 هزار مترمکعب و عملیات سنگ و ملات هزار و 500 مترمکعب است، خاطرنشان کرد: اعتبار کل مورد نیاز در اجرای این برنامه پنج ساله 12 میلیارد ریال محاسبه می شود.

وی ادامه داد: با این اقدامات، اجرای طرح پخش سیلاب و بهره برداری از روان آبهای سطحی در حوزه های شهری و روستایی چابهار به موفقیت لازم می رسد و موجب جمع آوری آب باران و پخش سیلاب در حوزه پایین دست نظیر دشت ریمدان و منطقه کلانی قبل از رسیدن آب به دریا می شود.
http://www.irna.ir/sb/fa/News/82985979
رستم کریمی
خبرنگار خبر گزاری جمهوری اسلامی ایرنا
https://www.instagram.com/rostam_karimi_makkoran
سروش
https://sapp.ir/rostamkarimi_news
ارتباط
09153453610




نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 مرداد 1397 توسط رستم کریمی